EU planned mass immigration

 

Untitled

Further research into the organisations behind the orchestrated mass immigration to Europe has led to more evidence of direct EU involvement.

In the above linked article we studied the Watch the Med website, a website dedicated to daily in depth study of the migrant movements through GPS analyses in the Mediterranean sea.

Firstly, connected to this, we can see that Frontex, the EU border organisation and the NGO’s are actively seeking the refugees when they leave the African coast, most probably in coordination with organisations as Watch the Med:

NGO “Rescue” ship dispatched 12 hours BEFORE migrant boat leaves Libya! Invasion Exposed on GPS!:

 

We also found funding through indirect channeling of EU Commission funds towards this organisation. We can find on the Watch the Med website (scroll down) the following info:

Untitled

When you click on the PRO ASYL link you are redirected to the PRO ASYL website, where you can search for the page ‘Our Network‘ on the English version. When you scroll down you will see:

Untitled

This information leads us directly to the ECRE website. There you can click on ‘finance‘ and you get the following information:

Untitled

And there you go. ECRE is directly funded by the EU Commission.

————————————————————————-

Further related reads:

Remember, the UN has a Replacement Migration policy.

Weapons of mass migration: forced displacement, coercion and foreign policy

EU Commissioner: We Have “the Means and the Power” to Force Members to Accept Refugees

EU should ‘undermine national homogeneity’ says UN migration chief

Interesting video: Top Russian Writer Nikolai Starikov Explains Who Is Behind Europe’s Refugee Crisis

Migrants ‘100 per cent being smuggled into Europe by NGOs’, Italian minister agrees

EU planned mass immigration

Jo Cox, Henriette Reker and Anna Lindh: Same stories

Anna_Lindh_2002

Sweden, Anna Lindh
During the final weeks of her life she was involved in the pro-euro campaign
preceding the Swedish referendum on the euro (which she supported), held on 14 September 2003 (three days after her death). Lindh died in the early morning of 11 September 2003 after a knife attack in Stockholm on the afternoon of 10 September. She was stabbed in the chest, abdomen and arms.As a popular pro-euro politician, she was a spokesperson for the campaign; her face was on billboards across Sweden the day she was murdered.

Henriette_Reker

Germany, Henriette_Reker
At a public event on 17 October 2015, the day before the mayoral election,
Reker was seriously wounded when a 44-year-old man stabbed her in the neck
with a knife, while shouting about an “influx of refugees”.
State prosecutors confirmed the attack to be politically motivated,
after the perpetrator “confessed to having xenophobic motives.”

Helen_Joanne_Cox

England, Jo Cox:
On 16 June 2016, Cox was fatally shot and stabbed outside the library in Birstall,
West Yorkshire, where she was about to hold a constituency surgery at 1:00 pm.
According to eyewitnesses, she was shot three times—once near the head—and stabbed
multiple times. Initial reports indicated that the gunman shouted “Britain first”
as he carried out the attack.

Three times, just before important elections, supposedly 3 ‘right winged’ loners.
Same circumstances. Exactly the same scenario’s. What is the chance that these cases are unrelated? I guess zero chance.
Who benefits?

Jo Cox, Henriette Reker and Anna Lindh: Same stories

‘Wall Street’ Funded the Panama Papers

PanamaFiles

A few days ago the world was upset by the leaked ‘Panama Papers’, supposedly exposing various countries and people, even heads of states, of wrong doing with tax evasion and other illegal wrongdoing.

However, what was most amazing is that this has been copied throughout the whole world and that most, yes almost everybody, took the information for face value.

Almost all newspapers and journalists around the world took the information as ‘true’ and copied the information without any hesitation. No journalist did some research about whether this information was correct, and who are behind the information.

It was first published in the SudDeutsche Zeitung and that was for most of the people enough. However, the findings of research on the people and organisations behind these Panama Papers, are, in fact, quite shocking:

The SudDeutsche Zeitung states: “The Süddeutsche Zeitung decided to analyze the data in cooperation with the International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ).” Well, that is interesting, because who are the ICIJ?:

On their page we read: “The International Consortium of Investigative Journalists ‘Founded in 1997 by the respected American journalist Chuck Lewis, ICIJ was launched as a project of the Center for Public Integrity‘”.

Finally, for those curious why not a single prominent US name features in the Panama Papers, the reason may be found within the snapshot of the non-profit ICIJ’s funding supporters, because near the bottom we read:

“Recent ICIJ funders include: Adessium Foundation, Open Society Foundations, …”

It is well known that the Open Society Foundations which, as everyone knows, is another name for George Soros.

The Sponsors of the Center for Public Integrity include a whole list of organisations, including the:

And many other Foundations.

Video explanation by the Corbett Report:

‘Wall Street’ Funded the Panama Papers

Spanje en de mythe van het Andalusische paradijs

Na de verovering van Granada in 1492, behielden de moslims van de stad hun geloof en gewoontes, maar in 1501 werden zij alsnog verplicht zich te bekeren. De afstammelingen van de moslims, of moren, van Al-Andalus deden er alles aan om hun gewoontes en ideeen te kunnen voortzetten gedurende de 16e eeuw.

maxresdefault

Figuur 1: De overgave van Granada. Francisco Pradilla, 1882.

De verovering van Granada

Niemand huilde zo erg als de kinderen van Granada. Als de ‘Rey de la Conquista’ (Veroveringskoning) niet te vertrouwen is, wat moeten we dan verwachten van zijn opvolgers?“ Met deze woorden herinnerde Yusuf Bennigas, de imam van Granada, zich de ellende van zijn onderdanen nadat Granada door de Reyes Catolicos in 1492 was veroverd. Deze onderdanen waren de afstammelingen van de moslims die leefden in Spanje sinds de Arabische verovering in 711. Isabel I van Castilië en Fernando II van Aragón hadden vlak voor de inval in Granada een contract tot overgave getekend met Mohammed XII, laatste koning van Granada, beter bekend als Boabdil.

330px-Les_Adieux_du_roi_Boabdil_a_Grenade_Alfred_Dehodencq_1822_1882

Figuur 2: De uittocht van Boabdil uit Granada. Alfred Dehodencq, 1860.

In dit contract werd onder meer vastgelegd dat de moslims in de stad konden blijven wonen, hun gewoontes konden voortzetten en dat ze hun religie konden blijven belijden. Minder dan 10 jaar later veranderde de ‘Rey de la Conquista’, zoals de imam Fernando II van Aragón noemde, deze belofte, en verplichtte hij de moslims zich te bekeren tot het christendom als men in Spanje wilde blijven. De beslissing van Fernando II in 1501 was het gevolg van de gespannen situatie in Granada, waar de ‘overwonnenen’ hun nieuwe situatie slecht accepteerden. De overwonnen moslims van 1492 bleef zo weinig meer over dan een geforceerde bekering te accepteren of te vertrekken. De moren voelden een diepe afkeer voor het christendom die ze moesten accepteren, en ze werden mede daarom met een enorm wantrouwen bekeken door de oude christenen. Tot 1492 bestond er, zo goed en zo kwaad als dat ging, in het middeleeuwse Spanje een traditie van ‘samenleven’ tussen mensen van verschillende culturen en religies, hoewel ook daar al de nodige spanningen waren tussen de christenen en de moren. De moslims die in de christelijke gebieden woonden werden ‘mudéjares’ genoemd, een term die afstamt van het Arabische woord ‘mudayan’ of ‘dayyan’ (gedomesticeerde mensen). Deze term had betrekking op de verslagen moren die, na de veroveringen door de christenen in de 13e eeuw, het land niet verlieten, maar bleven wonen in de veroverde gebieden, onderworpen aan de politiek en belastingen van de Castiliaanse en Aragónese overwinnaars. De mudéjares bleven vooral wonen in Andalusie, Valencia en Aragón. Hoewel gemarginaliseerd maar getolereerd om hun werkzaamheden, specialiseerden ze zich vooral in bepaalde ambachten, gerelateerd aan hun historische band met de landbouw, maar ook in constructie, textiel, pottebakken, hout en leer.

moriscosenpetrer15-699x1024

Figuur 3: Morisco met brood. C. Weiditz, 1529

Op dezelfde manier beloofden de Reyes Catolicos in 1491 aan de nieuwe mudéjares van Granada de mogelijkheid om hun religie voort te zetten, hun huizen te behouden, als ook hun gewoontes en islamitisch geloof. Aan diegene die wilden werd de mogelijkheid geboden om naar Noord Afrika te vertrekken, waarbij boten ter beschikking werden gesteld. Maar de meesten bleven in de door de christenen veroverde gebieden wonen, vooral op het platteland. In de gebieden van de Alpujarras bleef de meerderheid Moors tegenover enkele christenen, afgevaardigden van de macht en het leger, en priesters van de Spaanse monarchie. En zo groeide de hoeveelheid mudéjares onder de christelijke meerderheid van Castilië en Aragón aan het eind van de 15e eeuw, toen al met enorme moeilijkheden en spanningen. De gegeven garanties in 1491 aan de moslims van Granada betekende niet dat de Reyes Catolicos deze situatie als permanent beschouwden. Sterker nog, de koningen begonnen meteen na de verovering van Granada een massieve campagne tot bekering van de moslims via vredige weg. Deze taak werd toegewezen aan een groot historisch figuur in de Spaanse kerk van die tijd: monnik Hernando de Talavera, de eerste aartsbischop van Granada tussen 1492 en 1507.

isabel_la_catolica

Figuur 4: Reyes Catolicos

Ze zijn nog even moors als vroeger

Talavera, erudiet en gedisciplineerd, leerde de taal van de lokale moslims, ‘algarabia’, plat Arabisch, ofwel een Arabisch dialect, en droeg aan zijn onderdanen op de juiste methoden te hanteren om hun boodschap op volgzame en goede wijze over te brengen op de moslims van de hoofdstad en het koninkrijk. Zijn christendom was humaan en goedaardig. Hij was tegen de introductie van de inquisitie in Granada om de nieuwe onderdanen te controleren, om ze zo van vervolging te ‘redden’, zoals dat gebeurd was met de Joden sinds de oprichting van ‘Santo Oficio’ in 1478. Talavera beschouwde een leerfase in de introductie van het christendom voor de doop noodzakelijk, een doop die vrijwillig plaatsvond.

frayHernandoTalavera

Figuur 5: Monnik Hernando de Talavera. Juan de Valdés Leal, 1656.

De mudéjares toonden respect voor de ‘Santo Alfaqui’, zoals Talavera door de moslims werd genoemd, maar het is twijfelachtig of zijn zachte methodes veel resultaten opleverden. Degenen die zich bekeerden hadden de nieuwe, onomkeerbare politieke situatie geaccepteerd, maar niet uit echte overtuiging. Ze ondergingen de doop tot op zekere hoogte: vaak deden ze ‘net alsof’ en vaak met verzwegen afkeer. Sommige islamitische leiders van Granada riepen fatwas uit en adviseerden om niet in het christelijke gebied te blijven omdat dat risico’s inhield voor het in stand houden van de islam. Anderen initieerden, voor allen die niet konden of wilden vertrekken uit Spanje, de praktijk van ‘taqiyya’, ofwel de vaardigheid van publieke veinzerij tegenover de oude christenen.

Zelfs de mudéjares die zich bekeerden, bleven vasthouden aan hun oude gewoontes, zoals hun kleding, eten of bleven de Arabische taal spreken. De sociale assimilatie van de nieuwe onderdanen bleek net zo moeilijk te worden als de religieuze assimilatie. De aartsbischop van Granada was zich bewust van de situatie en in een van zijn geschriften aan zijn volgelingen tekende hij op: “Dat uw conversatie niet een schande is voor de christenen van de natie, en dat u niet denkt dat u nog de sekte van Mohammed in het hart heeft, het is belangrijk dat u zich aanpast in alles voor alles en iedereen en eerlijk bent in het gesprek met de goede en eerlijke christenen, in het kleden, in het schoeisel, in het scheren, in het eten, en in tafels met gestoofd vlees zoals men dat hoort te stoven, en in uw manier van lopen, en in uw manier van geven en nemen, en in uw manier van praten, vergeet wanneer u kunt het Arabisch en dat u dat nooit spreekt wanneer u thuis bent.“.

moriscosenpetrer4-895x1024

Figuur 6: Moeder en dochter morisca in typische klederdracht. C. Weiditz, 1529

Het religieus verdrag leek verworpen door het onbegrip en de slechte ‘assimilatie’ van de mudéjares die hun eigen identiteit niet wilden opgeven, of alleen maar deden alsof. De middeleeuwse experimenten van vredelievende ‘co-existentie’ tussen mudéjares en christenen kon dan ook als mislukt worden omschreven. De Venetiaanse reiziger Andrea Navagero, die Granada bezocht in het begin van de 16e eeuw, signaleerde: “De moren spreken hun oorspronkelijke taal, en er zijn er maar heel weinig die Spaans willen leren. Ze zijn half christen omdat ze daartoe zijn gedwongen, en weten weinig van het geloof, want ze stoppen er zo weinig ijver in, want het is voor de geestelijken beter als de moren christen zijn en niet anders. In het geheim, zijn ze net zo Moors als voorheen, of hebben ze geen enkel geloof. Tevens zijn ze grote vijanden van de Spanjaarden, die in werkelijkheid de Moren niet goed behandelen.”.

Het gebruik van geweld

Toen de Reyes Catolicos in juli 1499 terugkeerden naar Granada zagen zij tot hun verbazing dat de islam nog steeds een groot gedeelte van de bevolking beheerste, en dat er grote spanningen waren. Daarom besloten zij de vrede-lievende methodes van Talavera op te geven en de verantwoording van de bekering van alle mudéjares van Granada te geven aan de kardinaal van Toledo, monnik Francisco Ximénez de Cisneros. Cisneros was aanhanger van de eenheid van religie onder de Spaanse kroon (dus alleen christendom), had meegedaan aan de verovering van Granada, en had in een manifest over de oude capitulatie in 1491 al de onmogelijkheid van een vredelievende samenleving van twee vijandige religies in één staat beschreven.

VIR21876

Figuur 7: Francisco Ximénez de Cisneros

Sterk gemotiveerd begon kardinaal Cisneros meteen met massale bekeringen. Aan een kant begon hij geforceerd met het terug laten keren naar het christelijk geloof van tot de islam bekeerde ‘elches’. Tevens voerde hij fiscale en politieke druk uit op de lokale leiders van de aljamas of moren om hun bekering te stimuleren, om uiteindelijk als voorbeeld aan het volk te presenteren om zo hun bekeerde leiders te volgen. Deze druk werd begeleid door fysieke mishandeling en geweld, zoals het feestelijk verbranden van vooral Arabische religieuze boeken (‘alcoranes’), op het centrale plein la Bibarrambla in Granada.

Deze methodes creerden ongenoegen onder de mudéjares, die ze als verraad aan de overgave in 1491 beschouwden. Daarom brak er in januari 1500 een opstand uit in de wijk Albaicín tegen Cisneros en de christelijke authoriteiten, die zich tot aan het eind van 1501 uitbreidde over het hele gebied van de Alpujarras en het gebergte van Ronda. Toen de revolte was neergeslagen, publiceerde de kroon een pragmatische sanctie waarbij de ondertekende overgave met Boabdil in 1491 als ongeldig werd verklaard en men tot uitzetting van alle moren in het koninkrijk van Granada beval die zich niet wilden bekeren, uitgezonderd jongens onder de 14 jaar, en meisjes onder de 12 jaar. Deze kinderen dienden in het land te blijven, maar werden ook afgezonderd van hun ouders.

De overgrote meerderheid van de mudéjares van Granada opteerden voor bekering, zodat men niet langer mudéjares waren (of moslims in christelijk gebied), maar bekeerd in ‘moriscos’ (bekeerden), een naam met een negatieve connotatie. Dit gebeurde in 1525 ook in Valencia en Aragón, toen (onze) Karel V de doop verplichtte van alle mudéjares met als alternatief het verlaten van Spanje. De meeste Valenciaanse en Aragónese moslims ondergingen de doop zonder enige weerstand van betekenis.

Titian_-_Portrait_of_Charles_V_Seated_-_WGA22964

Figuur 8: Karel V door Titian, 1548

Een grote minderheid

Gedurende de 16e eeuw groeide het aantal moriscos flink en aan het einde van de eeuw waren er meer dan 300.000 in geheel Spanje. Het bleef echter, zonder twijfel, een minderheid ten opzichte van de 8,5 miljoen oude christenen. Door religieuze en sociale omstandigheden zette zij hun gewoontes en cultuur buiten de christelijke gemeenschap voort, wat in bepaalde gebieden, zoals die van Valencia en Granada, en in mindere mate die van Aragón, tot spanningen leidde.

Moorse manuscripten

Omdat een groot deel van de moren het Arabisch negeerden, schreven de leiders hun manuscripten in aljamiado: Spaans in het Arabisch alfabet. Deze teksten laten zien hoe de moren hun situatie beleefden. Bijvoorbeeld, de poezie van Yusuf uit de 14e eeuw uit Aragón is te zien in een boek in het museum van de Biblioteca National in Madrid. Ook de tekst van de moor Mancebo de Arévalo is in deze interessant. In de tekst gebruikt hij oa. taqiya om de ‘vijand’ de misleiden,

Aljamiado

Figuur 9: Aljamiado

Een ander voorbeeld vinden we in ‘Crónica de la Destrucción de un Mundo: La Literatura Aljamiado-Morisca’: Crónica de la destrucción de un mundo: la literatura aljamiado-morisca

, waar we een tekst vinden op pagina 25 met “de estos perros cristianos, nuestros tiranos y opresores“, wat betekent “deze christenhonden, onze tirannen en onderdrukkers“. Hieruit blijkt wel dat er in die tijd geen sprake was van een harmonieuze samenleving, zoals zo vaak wordt beweerd.

Profetiën van de herovering

Er zijn in meerdere aljamiados profetiën te lezen met wensdromen over Spanje dat wordt heroverd door de islam en dat de moren niet meer worden ‘onderdrukt’ door de christenen. Bijvoorbeeld een aljamiado tekst luidt: “Spanje zal terugkeren naar de religie van de islam, en de gevangen koning van de Christenen zal zich bekeren tot de islam. En wanneer de christenen hun gevangen, bekeerde koning zien, maakt moslims […] en het zijn deze de overwonnenen met de macht van Allah”. Voorbeelden van teksten over de terugkeer van de islam met de hulp van de Turken kunt u teruglezen op pagina 56 van ‘Crónica de la Destrucción de un Mundo: La Literatura Aljamiado-Morisca’

Crónica de la destrucción de un mundo: la literatura aljamiado-morisca.

In de verklaring voor de vertaalde tekst staat te lezen: “Finalmente el turco vendrá en ayuda de los moriscos españoles…” wat betekent: “Uiteindelijk zal de turk de Spaanse moriscos te hulp komen“.

Gedeporteerd en uitgezet

De slechte resultaten van de integratie leidde ertoe dat de kerk en de civiele authoriteiten de moriscos beschouwden als ‘valse christenen’. In het midden van de eeuw bijvoorbeeld, schreef Luis del Mármol y Carvajal: “En met valse nederigheid gebruiken ze de goede morele gebruiken en gewoontes, communicatie en kleding, maar van binnen verafschuwen ze de christelijke religie en in het geheim indoctrineren ze en geven ze les aan elkaar over de gewoontes van de sekte van Mohammed.” Ook werden ze als potentiele vijanden van de staat gezien, colaborateurs met de politieke tegenstanders van de kroon, vooral met de noord Afrikaanse berbers van de middelandse zee en de turken.

Sublevación_en_la_Vall_de_Gallinera_o_Laguar._Gerónimo_Espinosa.

Figuur 10: Slag tussen moren en christenen in het gebergte van Laguar in 1609: Sublevación en la Vall de Gallinera o Laguar. Gerónimo Espinosa

Het gevolg was dat hun sociaal economische status telkens verder verslechterde. Onder Filips II kwam er een einde aan de tolerantie van de uiterlijke gewoontes. In 1567 verbood kardinaal Don Diego de Espinosa, voorzitter van de raad van Castilie, de Arabische taal, de kleding, en moslimse ceremonies. Toen men dit probeerde door te drukken brak in de Alpujarras opstand uit (1568-1570), onder leiding van Aben Humeya, of Hernando de Valor. Na de opstand werden ze gedeporteerd naar la Mancha en Castilië voor redenen van veiligheid en om hun integratie te bevorderen, maar met weinig resultaat.

felipe3

Figuur 11: Felipe III. Juan Pantoja de la Cruz, 1603

Gehaat door de christenen, verworpen door de kroon, en verafschuwd door de kerk, die met rede twijfelde aan de eerlijkheid van hun bekering, bekeerden de moren zich in minderheid, hetgeen ‘gevaarlijk en moeilijk’ was. De bekeerde moslims waren van alle kanten verdacht wanneer ze in Spanje doorleefden met islamitische wortels, niet bedwongen en vijandig. De Turken hadden in 1453 Constantinopel veroverd en in 1565 het eiland Malta belegerd. De slag van Lepanto vond onder Spaanse leiding van Filips II tegen de Turken plaats in 1571. Daarbij hadden de moren in Spanje in meerdere Arabische teksten, in aljamía, de droom beschreven dat de Turken hun zouden komen ‘ontzetten’ (zie ook verderop onder de ‘Profetien van de herovering’). Daarom vreesde de Spaanse monarchie in het 2e deel van de 16e eeuw een invasie door de Ottomanen, met de moriscos als een 5e kolonne in zijn midden. Dit verklaart hun uitzetting uit Spanje, uitgevaardigd door Filips III op 22 september 1609.

moriscosenpetrer20

Figuur 12: Herinnering van het ondertekende decreet tot uitzetting uit Spanje van Philips de III.

De uitzetting (1609-1614)

Filips III publiceerde het decreet tot uitzetting uit Spanje van alle moren, die ze beschuldigden van verraders en vooral van het samenzweren met de Ottomanen in een plan voor een invasie in Spanje. Ongeveer 350.000 mensen werden uitgezet. De meerderheid van de moslims onderging hun lot, maar niet zonder medeleven met hun lotgenoten schreef een: “iedereen huilde en de uitzetting van zoveel landgenoten was harteloos”. De overheid voorzag problemen, vooral in het gebied van Valencia, en verhuisde daarom uitheemse troepen vanuit Italië. Don Agustin Mejia kwam in het gebied aan als hoofd van 10 compagniën van het leger van Napels, om de operaties te leiden vanuit Benichembla. Rond Valencia waren de enige haarden van gewelddadige weerstand tegen de uitzetting.

moriscosenpetrer1

Figuur 13: Vertrek van de moren uit de vallei van Vinalopó via de haven van Alicante

In de haven van Alicante rebelleerden 20.000 moren totdat ze waren omsingeld in het gebergte van Laguar, zoals afgebeeld in een schilderij van Jeronimo Espinosa. De moren uit Denia en Guadalest sliepen in grotten en tenten. De confrontatie was ongelijk, de koninklijke troepen lanceerden een intens vuur van artillerie, de moren gooiden stenen. Onder leiding van Sancho de Luna namen de troepen het Kasteel van Azabares in en dwongen de moren zich terug te trekken in het kasteel Pop. Een geschiedschrijver tekent op dat veel moslima’s, uit wanhoop en door het verlies van veel geliefden, van de bergen afsprongen met kinderen in hun armen. Het laatste kasteel dat viel was het kasteel van Pop. Men gaf zich na 8 dagen over door gebrek aan water.

Moriscos_Port_d'Orán._Vicente_Mestre

Figuur 14: aankomst van de moren in de haven van Oran, Algerije: Moriscos Port d’Orán. Vicente Mestre

Na de uitzetting

Spanje had na de uitzetting van de Moren wel te kampen met economische problemen, omdat de moriscos zich vooral op een aantal economische deelgebieden hadden geconcentreerd, waaronder het pottenbakken. Daar was daarna veel minder aanbod van. Tevens had de uitzetting een aanslag op de staatskas omdat al die soldaten en organisatie betaald moesten worden. Toch was het het zeker waard, omdat Spanje een aantal eeuwen van relatieve rust tegemoet kon zien, anders dan bv. de veel geplaagde balkan landen.

 

Geraadpleegde bronnen:

  • Spaanse versie van de National Geographic van juni 2009 (nr 67).
  • Historia de los Moriscos. A. Dominguez Ortiz y B. Vincent Alianza, Madrid, 2003.
  • Deportados en nombre de Dios, Rafael Carrasco. Destino, 2009.

Internet:

The myth of the Andalusian Paradise

Morisco

Los moriscos antes y después de la expulsión

Un islam en castellano

Los Moriscos en Berbería

Crónica de la destrucción de un mundo: la literatura aljamiado-morisca

La comunidad morisca en Petrer y su expulsión en 1609

Moriscos: Historia General

Romans:

  • A la sombra del granado. Tariq Ali. Alianza Editorial, 2006.
  • La Otra Mano de Lepanto. Carmen Boullosa. Letras Mexicanas, 2005.
Spanje en de mythe van het Andalusische paradijs

Migrantenstroom naar Europa is geen toeval

handbookformigrants

English Dutch
Migrants to Europe is no coincidence Migrantenstroom naar Europa is geen toeval
EU and the Migrants EU en de migrantenstroom
EU customs have brochures for immigration smuggling mafia EU douane heeft brochures voor immigranten smokkel mafia
Further in depth investigation into organized EU migrant flow Verder diepteonderzoek naar de georganiseerde EU migrantenstroom
‘Wall Street’ funded the Panama Files  
Migrantenstroom naar Europa is geen toeval